Με αφορμή τη συμπλήρωση ενός χρόνου στους «γαλαζοκίτρινους», ο Πορτογάλος τεχνικός έκανε χθες τη δική του αναδρομή μέσα από μια ανάρτηση, θυμίζοντας όσα έζησε από την ημέρα που ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της ομάδας.
Και η αλήθεια είναι πως μέσα σε αυτούς τους δώδεκα μήνες πρόλαβε να τα δει όλα.
Έζησε μεγάλες νίκες, σημαντικές προκρίσεις και βραδιές που έδωσαν στον ίδιο και την ομάδα του λόγους για να χαμογελούν. Προκρίσεις απέναντι σε Ομόνοια και Άρη, αλλά και τη μεγάλη νίκη στο «Στέλιος Κυριακίδης» απέναντι στην Πάφο, μετά από οκτώ χρόνια, είναι μερικές μόνο από τις στιγμές που ξεχωρίζουν.
Από την άλλη, υπήρξαν και οι δύσκολες βραδιές. Ήττες, απώλειες βαθμών, πίεση και στιγμές έντονης αμφισβήτησης, με τον Μαρτίνς να καλείται αρκετές φορές να διαχειριστεί καταστάσεις που δεν ήταν εύκολες.
Ο ίδιος, πάντως, φαίνεται πως κρατά περισσότερο όσα χτίστηκαν μέσα από αυτή τη διαδρομή. Όπως χαρακτηριστικά έγραψε:
«Υπήρξαν δύσκολες ημέρες, υπήρξαν στιγμές που χρειάστηκε να πιστέψουμε περισσότερο από ποτέ, όμως μείναμε ενωμένοι. Ζήσαμε πολλές στιγμές, χύσαμε κάποια δάκρυα, χαμογελάσαμε πολλές φορές και δημιουργήσαμε αναμνήσεις που θα μείνουν μαζί μας.»
Λόγια που ουσιαστικά περιγράφουν τον πρώτο του χρόνο στην ΑΕΛ. Έναν χρόνο με ένταση, συναισθήματα, χαρές, απογοητεύσεις και αρκετές στιγμές που δοκίμασαν τόσο τον ίδιο όσο και την ομάδα.
Το σημαντικό, όμως, είναι πως ο Μαρτίνς δεν δείχνει να βλέπει τη συμπλήρωση του ενός χρόνου ως… τέλος ενός κύκλου. Αντίθετα, θέλει να συνεχίσει και να γράψει τη δική του ιστορία στην ομάδα της Λεμεσού.
Και μετά από όλα όσα έζησε μέσα σε μόλις δώδεκα μήνες, το επόμενο κεφάλαιο είναι αυτό που πλέον έχει τη μεγαλύτερη σημασία.
