Εξαιρουμένων των δύο ακραίων αμυντικών (Γιαγκό, Κορέια) ουδείς από το αρχικό σχήμα του Άρη κόντρα στον Απόλλωνα είχε ηλικία άνω των 24 ετών.
Ο μέσος όρος ηλικίας της ενδεκάδας έφτασε τα 24,3 χρόνια, απόλυτα εναρμονισμένος με τη φιλοσοφία που υιοθέτησε εκ νέου αυτό το καλοκαίρι η «ελαφρά ταξιαρχία».
Το πρώτο επίσημο δείγμα γραφής ήταν το αναμενόμενο: φρεσκάδα, ταχύτητα, επιθετικότητα συνέθεσαν το αγωνιστικό dna της ομάδας του Αρτσιόμ Ράτζκοφ και την έφεραν δις σε θέση οδηγού απέναντι στους «κυανολεύκους».
Η αδυναμία στη διαχείριση του (διπλού) προβαδίσματος (αν)έδειξε και το τι λείπει από τον Άρη: ο παίκτης (όχι απαραίτητα αμυντικός) που θα έχει την εμπειρία και την προσωπικότητα να καθοδηγήσει τους υπολοίπους στην κρίσιμη στιγμή, στη δυσκολία, στην αναποδιά.
Όλα τα προαναφερθέντα ήταν, λίγο-πολύ, αναμενόμενα για τον λεμεσιανό σύλλογο. Το ερώτημα πλέον είναι το εξής: θα επιχειρήσει να (εντοπίσει και να) αποκτήσει αυτόν τον παίκτη (όχι απαραίτητα άνω των 30 ετών) ή θα αποπειραθεί να λύσει το θέμα εσωτερικά, δηλαδή μέσα από τις προπονήσεις, την αυξημένη ομοιογένεια και την ωρίμανση των νεαρών παικτών του.
Η (όποια) επιλογή θα επηρεάσει αυταπόδεικτα και την έκβαση της προσπάθειας για υλοποίηση των στόχων του.
