Με το πέρας των πρώτων τεσσάρων αγωνιστικών ο ΑΠΟΕΛ είναι στην ενδέκατη θέση με συγκομιδή τεσσάρων βαθμών.
Η αναμφίβολα μη ικανοποιητική συγκομιδή προφανώς δημιουργεί προβληματισμό, ο οποίος όμως μετριάζεται από μία σειρά παραμέτρους, όπως π.χ. τα τρία εκτός έδρας παιχνίδια, οι αναμετρήσεις μόνον με ομάδες του Big8 (ΑΕΚ, ΑΕΛ, Ανόρθωση, Απόλλων) και οι απουσίες.
Οι «γαλαζοκίτρινοι» έχουν την καλύτερη επίθεση (10 γκολ) και ούτε η απόσταση των δύο βαθμών από την έκτη θέση ούτε των πέντε από την κορυφή είναι υπερβολικά μεγάλες, δεδομένου ότι δεν υπάρχει ομάδα στην κατηγορία που να μην έχει «αφήσει» βαθμούς στα πρώτα τέσσερα παιχνίδια.
Το χρονικό σημείο είναι υπερβολικά πρόωρο για την εξαγωγή οποιωνδήποτε ουσιωδών συμπερασμάτων για την αληθινή δυναμική κάθε ομάδας και την προοπτική επίτευξης των στόχων της.
Από την άλλη, το πρώτο δείγμα γραφής επιτρέπει να αναγνωριστούν κάποιες τάσεις. Από τα επτά τέρματα στο παθητικό τα πλείστα ήταν «φθηνά», από αυτά που αξιολογούνται ως ανεπίτρεπτα για μια ομάδα με υψηλές βλέψεις. Ο ένας βαθμός σε τρία εκτός έδρας ντέρμπι οφείλεται σε μεγάλο βαθμό και στην αναποτελεσματικότητα των «γαλαζοκιτρίνων».
Οι επικείμενες επιστροφές βασικών μονάδων αναμένεται να βοηθήσει στη βελτίωση των πραγμάτων και προς τη μία και προς την άλλη κατεύθυνση.
Ίσως όμως αυτό ακριβώς να είναι και η πιο σημαντική παράμετρος απ’ όλα όσα έδειξε στο πρώτο κομμάτι της σεζόν η ομάδα του Νικόλα Παπαδόπουλου. Επί του παρόντος ο πάγκος αδυνατεί να προσφέρει ισάξιες ή έστω παραπλήσιες εναλλακτικές σε βασικά γρανάζια της μηχανής.
Μέχρι στιγμής, δηλαδή, ο ΑΠΟΕΛ δείχνει να μην «αντέχει» την ταυτόχρονη απουσία δύο ή τριών παικτών του βασικού κορμού. Μένει να φανεί, αν είναι μια κατάσταση που επιδέχεται βελτίωσης μέσω των προπονήσεων ή γιατρεύεται μόνο μέσω μεταγραφών.
