Εννέα ήττες σε 22 αγώνες είναι πάρα πολλές. Μία ξεκάθαρη στατιστική μουτζούρα στην σεζόν της Ομόνοιας. Ας μην προσθέσουμε άλλα στοιχεία που οδήγησαν στην καταστροφική πορεία της ομάδας στο πρωτάθλημα.
Τα περισσότερα πυρά στην αποτυχία (όπως και τα περισσότερα εύσημα στις επιτυχίες) στρέφονται στον Χένινγκ Μπεργκ. Ο οποίος δεν έχει χάσει μόνο 9... παιχνίδια. Έχει χάσει πολύ περισσότερα.
Όπως το παιχνίδι της εμπιστοσύνης του κόσμου σε ότι αφορά την καθαρά ποδοσφαιρική διαχείριση. Σλόγκαν όπως το "Ιn Berg we trust" και ... " Ο Μπεργκ ξέρει καλύτερα" που πήγαιναν και ερχόντουσαν παρέα με αμέτρητα σχόλια επιδοκιμασίας στα ΜΚΔ και στις ποδοσφαιρικές παρέες φαντάζουν ήδη είδος ανάμνησης.
Ο Μπεργκ χάνει πλέον και το επικοινωνιακό παιχνίδι. Κάθε ατάκα του μέχρι πέρσι τέτοια εποχή ήταν σαν "ευαγγέλιο" για τους φίλους της Ομόνοιας. Αντίθετα, εδώ και καιρό (βάζουμε ως εφαλτήριο την ωραιοποίηση της συντριβής από την Καραμπάχ), οι δηλώσεις του Νορβηγού ξενίζουν όλο και περισσότερο. Ας μην μπούμε σε λεπτομέρειες.
Θα επαναλάβουμε κάτι. Δεν είναι ο Μπεργκ η μόνη αιτία για την οπισθοδρόμιση της Ομόνοιας. Οι παίκτες δεν... οι ιθύνοντες στελέχωσης δεν... η Διοίκηση δεν..
Όμως ως αρχιτέκτων των επιτυχιών και έχοντας αποκτήσει σταδιακά ( δικαίως με βάση το έργο του) τον τελευταίο λόγο στα θέματα προγραμματισμού, παίρνει και την μεγαλύτερη ευθύνη στην αποτυχία.
Και επειδή αρκετοί θα θεωρήσουν το άρθρο ως υπόδειξη αλλαγής στην τεχνική ηγεσία θα ξεκαθαρίσουμε.
Η υπόθεση "πάγκος Ομόνοιας 22-23" θα έπρεπε ήδη να έχει μπει στο τραπέζι. Με πρώτη επιλογή την παραμονή Μπεργκ. Αν βέβαια ο ίδιος επιθυμεί να μείνει, έχοντας κάνει πρώτα εμπεριστατωμένη αυτοκριτική.
