Η παραδοχή του Νίκου Παπαδόπουλου ότι η ομάδα γνωρίζει καλά τον λόγο που ξέμεινε από ενέργεια στο δεύτερο ημίχρονο με τον Ολυμπιακό, αλλά επιλέγει να μην τον δημοσιοποιήσει, στρέφει το ενδιαφέρον στην ποδοσφαιρική λογική.
Η κατακόρυφη πτώση της έντασης και η απώλεια της μεσοαμυντικής συνοχής μετά από ένα εξαιρετικό πρώτο μέρος δεν ήταν σύμπτωση. Αντιθέτως, φωτογραφίζει συγκεκριμένες αγωνιστικές και βιολογικές παραμέτρους της δεδομένης χρονικής περιόδου.
Ο πρώτος και πιο καθοριστικός παράγοντας αφορά το ριζικό λίφτινγκ με τις 9 μαζικές αλλαγές.
Η απόφαση αυτή αλλοίωσε πλήρως τη χημεία και τους αυτοματισμούς της ομάδας. Η ταυτόχρονη απόσυρση του Λαΐφη από την άμυνα, αλλά και παικτών όπως ο Τζούρισιτς και ο Λημνιός, στέρησε από τον ΑΠΟΕΛ την προσωπικότητα, την ηρεμία και την ικανότητα να κρατήσει την μπάλα, να παγώσει τον ρυθμό και να ελέγξει το παιχνίδι όταν ο αντίπαλος πίεζε. Αυτή η μαζική διαφοροποίηση των προσώπων φέρνει στο προσκήνιο και μια άλλη σκληρή ποδοσφαιρική αλήθεια: κάποιοι παίκτες μοιραία «κάηκαν» στο δεύτερο ημίχρονο.
Είναι εξαιρετικά δύσκολο για έναν ποδοσφαιριστή να βγάλει τον πραγματικό του εαυτό, να δείξει την ποιότητά του και να βρει ρυθμό όταν μπαίνει σε ένα σύνολο που έχει χάσει τη συνοχή του και δεν αγωνίζεται πλέον πλάι στους καλύτερους. Όταν η συνολική λειτουργία καταρρέει, η ατομική απόδοση συμπαρασύρεται. Επιπλέον, υπάρχει και το κομμάτι της φυσικής κατάστασης.
Η διατήρηση του high-pressing και της επιθετικότητας που απαιτεί ο προπονητής προϋποθέτει κορυφαία αθλητικά επίπεδα. Στο σημείο αυτό της προετοιμασίας, οι «γαλαζοκίτρινοι» δεν έχουν ακόμα τη διάρκεια να υποστηρίξουν αυτό το απαιτητικό στυλ για 90 λεπτά. Όταν χάθηκε η φρεσκάδα των βασικών, οι αποστάσεις μεγάλωσαν, η μεσοαμυντική γραμμή βρέθηκε εκτεθειμένη και ο Ολυμπιακός βρήκε τους χώρους να τιμωρήσει κάθε ολιγωρία. Τέλος, υπάρχει και η παράμετρος της διαχείρισης ενόψει της πρεμιέρας.
Με το ντέρμπι απέναντι στην ΑΕΚ να πλησιάζει, είναι δεδομένο ότι οι παίκτες, ασυνείδητα, ίσως να έβγαλαν το πόδι από το γκάζι για να αποφύγουν τραυματισμούς. Το 3-3 δεν ήρθε από έλλειψη ποιότητας.
Ήρθε ως φυσικό επακόλουθο των δοκιμών μιας ομάδας που βρίσκεται ακόμα σε στάδιο χτισίματος. Ο Παπαδόπουλος επέλεξε τη σιωπή γιατί ξέρει ότι οι απαντήσεις δεν δίνονται στα μικρόφωνα, αλλά στο γήπεδο, εκεί όπου η δικαιολογία των «δοκιμών» δεν θα έχει πλέον καμία θέση.
