«Θυμάστε τι έκανα πέρσι, δεν πήγε πολύ κακά» είπε ο Χένινγκ Μπεργκ χαριτολογώντας στη Συνέντευξη Τύπου πριν από τον νικηφόρο όπως αποδείχθηκε θρίαμβο κόντρα στη Θέλτα στο ΓΣΠ. Αυτό που ήθελε να πει είναι ότι κάθε απόφαση που παίρνει στηρίζεται σε κάποια κριτήρια και κάποιες προτεραιότητες συγκεκριμένης στιγμής. Γι αυτό και απόψε η ενδεκαδάτη ομάδα που παρέταξε είχε πολλούς επί μέρους στόχους να υλοποιήσει πέραν από το να γκρεμίσει τον ισπανό «Γολιάθ» με το κυπριακό σχοινί.
1.Να ξεκινήσει θετικά το ευρωπαϊκό ταξίδι στη φάση πρωταθλήματος, (ακόμα και η ισοπαλία ήταν θετικό αποτέλεσμα).
2.Τα ευρωπαϊκά μάτια και οι «κατάσκοποι» ήταν πολλοί και οι παίκτες σε τέτοιες αναμετρήσεις δεν θέλουν και ιδιαίτερη παρότρυνση να τα δώσουν όλα, εξού και οι δηλώσεις του Μπεργκ που είπε «οι παίκτες μου το πήραν πάνω τους, δεν θέλω να τους κλέψω τη δόξα».
3. Ο ισχυρός άνδρας της Ομόνοιας, Σταύρος Παπασταύρου ήταν στο γήπεδο, η παρουσία ήταν κάτι περισσότερο από σημειολογική.
4. Το ΓΣΠ ήταν γεμάτο. Οι παίκτες «ζουν και αναπνέουν» για τέτοιου είδους αναμετρήσεις.
5. Τα 8/11 των πρώτων έντεκα ήταν από πέρσι στην ομάδα. Δεν υπάρχει το άγχος του πρωταθλήματος. Η Ομόνοια μπορεί να στοχεύει και στην Ευρώπη μακριά από αχρείαστες συζητήσεις.
Για το οικοδόμημα της Ομόνοιας συνεπώς ήταν ξεκάθαρος ο στόχος απόψε. Έπαιζε απέναντι σε μία ομάδα που τερμάτισε 6η πέρσι στη Λα Λίγα και αποκλείστηκε από τα προημιτελικά του Γιουρόπα Λιγκ από την φιναλίστ του θεσμού.
Είχε πλάνο «μπετόν αρμέ» από την αρχή του αγώνα, το οποίο κοινοποίησε ο Μπεργκ με τον τρόπο του σε δηλώσεις του πριν τη σέντρα. «Πρέπει να αμυνθούμε κοντά στο τέλειο για να πάρουμε αποτέλεσμα» είπε. Οι παίκτες του έφτασαν και επιθετικά σε επίπεδα αριστείας γιατί κάθε τελική τους στο παιχνίδι ήταν σχεδόν στον στόχο. Στο πρώτο μέρος πέραν από το δοκάρι του Ντουβέρν, το σουτ του Εβάντρο πήγαινε στο παραθυράκι, του Αντρέου είχε δύναμη και αν ήταν εκτός θέσης ο Ράντου ίσως έγραφε και αυτό. Ήτανε να γίνει και από τη στιγμή που βγήκε η άμυνα από Σάτκα και Μπάλκοβετς πριν την τελική γραμμή στη κεφαλιά του Γκονζάλες στο φινάλε, χρειαζόταν κάτι «μαγικό» και ήρθε από τον Σλοβένο MVP.
Ήταν μία νύχτα όντως… μαγική. Έτσι ακριβώς όπως το τραγούδησαν οι Κατσιμίχες. «Είναι κάτι σταυροδρόμια μαγεμένα, που συναντιόμαστε…Νύχτωσε νύχτα, νύχτωσε και σκέπασε με»!
