Τα τελευταία χρόνια τα καλοκαίρια στη Λεμεσό έχουν συνδεθεί με πολλές αλλαγές. Νέα πρόσωπα έρχονται, άλλα αποχωρούν και το ρόστερ διαφοροποιείται σε μεγάλο βαθμό από σεζόν σε σεζόν. Οι παλιές «καραβάνες» σταδιακά λιγοστεύουν και μαζί τους χάνεται ένα κομμάτι από την εμπειρία και την ταυτότητα που χρειάζεται κάθε ομάδα.
Μέσα σε αυτό το σκηνικό, η απόφαση για την επέκταση της συνεργασίας με τον Ντάβορ Ζντραβκόφσκι μέχρι το 2029 έχει τη δική της ξεχωριστή σημασία. Ο 28χρονος διανύει τη δεύτερη θητεία του με τα «γαλαζοκίτρινα» και, έχοντας πλέον και το περιβραχιόνιο, μπορεί να προσφέρει πολλά περισσότερα από όσα καταγράφονται μέσα στις τέσσερις γραμμές. Γνωρίζει καλά τι σημαίνει αυτός ο σύλλογος.
Έχει ζήσει τις καλές και τις δύσκολες στιγμές, ξέρει τι κουβαλά η φανέλα και αντιλαμβάνεται την απαίτηση που υπάρχει κάθε φορά που η ομάδα μπαίνει στο γήπεδο. Και αυτό είναι κάτι που δύσκολα αντικαθίσταται. Ιδιαίτερα σε ένα ρόστερ με αρκετό νέο αίμα, χρειάζονται ποδοσφαιριστές που μπορούν να λειτουργήσουν ως σημείο αναφοράς.
Να δείξουν στους νεότερους τι σημαίνει να φοράς αυτή τη φανέλα, να τους μεταφέρουν τη νοοτροπία και να τους βοηθήσουν να καταλάβουν τι απαιτεί η καθημερινότητα σε μια μεγάλη ομάδα.
Ο Ζντραβκόφσκι μπορεί να το κάνει. Όχι απαραίτητα με μεγάλα λόγια, αλλά μέσα από τη συμπεριφορά του, την καθημερινή δουλειά και τον τρόπο με τον οποίο θα καθοδηγεί τους συμπαίκτες του. Έτσι, η συγκεκριμένη ανανέωση δεν αφορά μόνο έναν ποδοσφαιριστή που παραμένει στο ρόστερ για ακόμη τρία χρόνια. Αφορά έναν άνθρωπο που μπορεί να αποτελέσει τον σύνδεσμο ανάμεσα στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Και σε μια περίοδο με τόσες αλλαγές, ήταν μια κίνηση που πραγματικά χρειαζόταν.
